"Ηλένια ζείς , εσύ τους οδηγείς"

(16 Νοεμβρίου 2010)

Την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, το 1974, ανάμεσα στα λουλούδια και τις φωτογραφίες  «νεκρών» που γέμισαν το κτίριο, ήταν και το σκίτσο μιας ωραίας κοπέλας. Σε ένα κάγκελο, υπήρχε ένα σημείωμα με τα εξής δακρύβρεχτα:   

            «Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της . Όποιος ξέρει για το μαρυτικό τέλος της ας με πληροφορήσει"

      Το «δράμα» το πήραν οι εφημερίδες, η Αυγή δε, έγραψε κατά λέξη, τα εξής κάτω από το σπαραξικάρδιο τίτλο:

«ΤΙ ΑΠΟΓΙΝΕ Η ΗΛΕΝΙΑ ΜΟΥ; Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ» και τον υπότιτλο: «Ηλένια Ασημακοπούλου. Χτυπήθηκε στις 17 Νοέμβρη στη Στουρνάρη οπό σφαίρα. Τι απόγινε?”
     Η συνέχεια της ιστορίας του αγοριού της Ηλένιας Ασημακοπούλου σύμφωνα με τα λεγόμενα του , έχει ως εξής : «Ήμασταν μαζί με την Ηλένια μέσα στο Πολυτεχνείο. Μετά την εισβολή, βγήκαμε δίπλα δίπλα από την έξοδο της Στουρνάρη. Ένας οπλισμένος τη σημάδεψε εν ψυχρώ και οι σφαίρες τη βρήκαν στην πλάτη. Ακούμπησε πάνω μου βγάζοντας αίμα από το στόμα κι έπειτα έπεσε. Με συλλάβανε και στην Ασφάλεια μου πήραν το πουλόβερ μου που ήταν κόκκινο από το αίμα της. Δεν τους μίλησα καθόλου για την Ηλένια, για να την προφυλάξω, αν ζούσε… Όταν με άφησαν, το Φλεβάρη του ’74, πήγα στο Χαλάνδρι όπου έμενε με την οικογένεια της. Μα οι γονείς της με τον μικρότερο αδερφό της είχαν εξαφανιστεί και στο σπίτι έμεναν άγνωστοι. Όσο κι αν ρώτησα δεν ήξεραν τίποτα. Ούτε κι από το σχολείο της, το Κολέγιο Αγ. Παρασκευής, έβγαλα άκρη. Ίσως οι γονείς της φοβήθηκαν για το δεύτερο παιδί τους κι εξαφανίστηκαν. Όλα αυτά δεν τα κατέθεσα στον κ. Τσεβά. γιατί φοβόμουν.» 

     Ο νεαρός σπουδαστής εγκατέλειψε εκείνες τις μέρες τα μαθήματα του, τοποθέτησε, όπου νόμιζε καλύτερα στο χώρο του Πολυτεχνείου, ένα σκίτσο της φτιαγμένο πριν το γεγονότα, προσθέτοντας την αγωνία του: «Τι απόγινε?». Το όνομα του νέου ήταν Γιάννης Ηλιόπουλος της Ηλεκτρονικής Σχολής.»

    Σε λίγο όμως αποκαλύφθηκε πως το σκίτσο της «δολοφονημένης» Ηλένιας, ήταν παρμένο από διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας «BREK» και είχε δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και στην αγγλική έκδοση του τριμηνιαίου «VOGUE». Αυτήν την συμπαθητική κατά τα άλλα μορφη προσπάθησαν  να πλασάρουν κάποιοι επιτήδειοι σαν νεκρή του Πολυτεχνείου βαπτίζοντας την "ΗΛΕΝΙΑ".. Την απάτη απεκάλυψε ο " Ελεύθερος Κόσμος" του αείμνηστου Σάββα Κωνσταντόπουλου, που δημοσίευσε τη γνωστή φωτογραφία.

      Μετά τη διαπίστωση της απάτης, πανικόβλητοι οι διοργανωτές του πανηγυριού έσπευσαν να παραπέμψουν σε δίκη τον Ηλιόπουλο, που από το όνομα του φαίνεται «γέννησε» την Ηλένια, ο οποίος καταδικάστηκε άρον- άρον στις 18.02.75 σε φυλάκιση οκτώ μηνών.

    Το όνομα της Ηλένιας  παρ'όλο τον παραλογισμό και την εκκωφαντική αποκάλυψη του σκανδαλώδους ψεύδους εκφωνήθηκε πρώτο στον πίνακα των νεκρών και σε αυτήν, κατατέθηκαν τα περισσότερα στεφάνια, με πρώτο και καλύτερο εκείνο της Ιωάννας Τσάτσου (συζύγου του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας) η οποία μάλιστα, γονάτισε μπροστά, στο σκίτσο και δάκρυσε. Ο πανίσχυρος, δε τότε Καραμανλής, ζήτησε και φωτογραφία του σκίτσου… 

     Κάθε χρόνο στην κεφάλα του Σβορώνου προσκυνούν όλοι οι πολιτικάντηδες και διαγωνίζονται στην είσπραξη χειροκροτημάτων από τους νέους που τους "έμαθαν" να λατρεύουν ψεύτικα είδωλα. Δίπλα από τον χώρο του Πολυτεχνείου όμως υπάρχει η προτομή της Λέλας Καραγιάννη. Στην εκδήλωση που γίνεται κάθε χρόνο προς τιμήν της δεν προστρέχουν οι πολιτικοί..Να υποθέσουμε οτι αυτό συμβαίνει επειδή η γνωστή ηρωίδα ήταν όντως πραγματικό πρόσωπο και τω όντι με αυτοθυσία  αγωνίστηκε κατα των Γερμανών και όχι κατα της ..."επάρατης" Χούντας??

      Δίπλα στο χώρο του Πολυτεχνείου υπάρχει στήλη με ονόματα νεκρών φοιτητών κατα τη διάρκεια της Κατοχής 1941-1944. Ακόμη και αυτή έπεσε " θύμα " εκμετάλλευσης και παραπληροφόρησης μιας και πολλοί ισχυρίζονται ότι αναφέρεται σε θύματα του Πολυτεχνείου. Στην πραγματικότητα η στήλη ανεγέρθη το 1988  και ελλείψει νεκρών φοιτητών κατα τη διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου φέρει την αναγραφή 18 ονομάτων με την μισοσβησμένη, πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή , " Φοιτητές που έδωσαν τη ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944" . Ελλείψει θυμάτων στον αποκαλούμενο " ιερό χώρο " θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μάλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1944!

    Κάθε καθεστώς χρειάζεται κάποιο ιδρυτικό μύθο, ένα ιδεολόγημα. Οι ήρωες ακόμη και αν δεν υπάρχουν ΠΡΕΠΕΙ να κατασκευαστούν για να στηρίξουν και να ενώσουν τις μάζες (ως γνωστόν οι μάζες έχουν πολλά κεφάλια μα καθόλου εγκέφαλο) σε κατευθυνόμενους σκοπόυς. Η μεταπολιτευτική δικτατορία ήθελε ρίζες και οι ρίζες αυτές ΕΠΡΕΠΕ να είναι ποτισμένες με αίμα ή με το χρώμα του αίματος (!!) και το αίμα αυτό ΕΠΡΕΠΕ να επινοηθεί!! Η οχλοκρατία των κουλτουριαραίων αξιοποίησε στο έπακρο τα "θύματα" -αδειανά πουκάμισα- εκείνης της περιόδου καταθέτοντας στεφάνια και εναποθέτοντας λουλούδια σε ένα χάλκινο κεφάλι, που αναπαριστά τον ιστορικό Νίκο Σβορώνο σε νεαρή ηλικία ο οποίος ήτο εντελώς άσχετος με την νεολαία της εποχής, αλλά επιτηδείως στήθηκε στην είσοδο του Πολυτεχνείου, για να ξε-γελιέται ο παραπλανημένος κοσμάκης , θεωρώντας πως είναι κάποιος άγνωστος "μαχητής" εκείνης της νύχτας..Και ελάχιστοι, γνωρίζουν ότι, το κεφάλι αυτό είναι αφιερωμένο στους ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ νεκρούς φοιτητές της Εθνικής Αντίστασης!! "Συνήθως για τη βρώμικη δουλειά οι πιο κατάλληλοι είναι οι άνθρωποι με καθαρά χέρια" ( Ι. Βασιλκόφσκι)

  Και επειδή "ο λαός δε θέλει μεγάλες ιδέες αλλά προτιμά τις φθηνές αλήθειες" ( Α.Ριβαρόλ) , "  στην πολιτική ο ίσιος δρόμος είναι αδιάβατος" (Χ. Μακμίλλαν)

Τσιλιμίγκρα Μελίνα

"Αλήθειες και ψέμματα για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου"

( 12 Νοεμβρίου 2010)

  "Αλήθειες και ψέμματα για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου"     

          Κάθε χρόνο εδώ και 37 συναπτά έτη η 17η Νοέμβρη γιορτάζεται ως αργία στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας προφανώς γιατι εμπεριέχει μηνύματα που πρέπει να εμποτίσουν και να διαμορφώσουν  αντιλήψεις για τις επερχόμενες γενιές.

        Ομιλίες απο εκπαιδευτικούς -δασκάλους και καθηγητές ,μαθητές και φοιτητές ...και η απορία πάντα η ίδια. Τι ακριβως εορτάζουμε την 17η Νοέμβρη??

 

         Μήπως τιμούμε όπως μας "μάθαιναν" από το δημοτικό  τους "νεκρούς του Πολυτεχνείου?? 

         Μετά το 1981 η κυβέρνηση του Α.Παπανδρέου θέλοντας να αποκαταστήσει την αλήθεια του Πολυτεχνείου ανέθεσε στον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως Γ.Σκουλαρίκη να δώσει εντολή στον αστυνομικό διευθυντή Γ.Σαμπάνη -ο οποίος είχε αποταχθεί από το καθεστώς Παπαδόπουλου -να βρει τους νεκρούς φαντάσματα του Πολυτεχνείου. Το πόρισμα ανάλογο με το προηγηθέν του εισαγγελέα Πρωτοδικών κ.Τσεβά και καταπέλτης: ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και σε ζώνη 300μ πέριξ αυτού ακόμη και αν το τότε καθεστώς εμυκτηρίσθη για κάτι τέτοιο.

   Το πόρισμα αυτό μέχρι και σήμερα δεν έχει ανακληθεί. Πού βρίσκονται τότε οι νεκροί?? Μολονότι  το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος αποφάσισε κατόπιν εντολών του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων  και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α. Μαγκάκη να απονείμει τιμητική σύνταξη στις οικογένειες των σπουδαστών που έχασαν τη ζωή τους στο Πολυτεχνείο  ΟΥΔΕΙΣ  δικαιούμενος ή μαυροφορεμενη μητερα(!!)  ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξη που παρέμεινε τελικώς ΑΖΗΤΗΤΗ!!!   Γιατί άραγε??

      Απορίας άξιον είναι επίσης το γεγονός ότι ποτέ δεν είδαμε σε εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου ή στις τηλεοράσεις κάποιους εκ των συγγενών μάνες πατεράδες αδέρφια των νεκρών....

      Η Χούντα είχε παραδώσει την εξουσία απο την 8η Οκτωβρίου  1973 όταν ανέλαβε η κυβέρνηση Μαρκεζίνη για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογική διαδικασία την άνοιξη του 1974.  Άρα ούτε αντίδραση κατά της Χούντας σηματοδοτούσε η εξέγερση του Πολυτεχνείου !!! Αντιθέτως ανέκοψε την πορεία της χώρας προς τις εκλογές φέρνοντας τη δικτατορία του Ιωαννίδη.

     Όλα αυτά μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο λόγος του εορτασμού της "μνήμης των νεκρών και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου" είναι ένας πολύτιμος και υπερεκτιμημένος μυθος!!!

      Οι Λαλιώτηδες, οι Δαμανάκηδες και οι όμοιοι τους εξαργύρωσαν και με το παραπάνω τη συμμετοχή τους στο χώρο ή τον περίχωρο του Πολυτεχνείου .Σε τι ωφέλησαν τη χώρα και σε τι πραγματικά την ωφελούν οι συγκεκριμένες επέτειοι και οι μύθοι που τις περιβάλλουν ειδικά σε τέτοιες ασταθείς  πολιτικά  ημέρες.

      Χτίσαμε τη μεταπολιτευτική Ελλάδα πάνω σε ψέμματα και αφορισμούς θάβοντας και παραγράφοντας δολιοτρόπως αλήθειες πολιτικές και θρέφοντας υστερίες εξ αριστερών  κατα βάσιν προερχόμενες.!! Οτιδήποτε πατριωτικό θεωρήθηκε ακραίο και φασιστικό ενώ οτιδήποτε παράνομο και καταστρεπτικό έφερνε τη σφραγίδα και τη δικαιολογία της "ανατροπής" της "λαικής επανάστασης" και του "εκσυχρονισμού". 

  Τα αποτελέσματα σήμερα είναι κάτι παραπάνω από ορατά. Κοινωνικό χάος, νόμοι που ψηφίζονται για να μην τεθούν ποτέ σε ισχύ ή τίθενται εν ανενεργεία, τάξη που δεν εφαρμόζεται με αποτέλεσμα ο Έλληνας αφου πέρασε από μια διαδρομή 35 χρόνων λούφας, απάτης, απαξίωσης των θεσμών και των εταίρων έφτασε στο έσχατο σημείο: να καταντήσει ο παρίας και ο ζητιάνος της Ευρώπης με το χέρι μονίμως απλωμένο για να δανείζεται ώστε να πληρώσει τα δανεικά.

    Ας σταματήσει επι-τέλους αυτό το αριστεροκρατούμενο κατευθυνόμενο μονοπώλιο των διαφόρων ανωνύμων και επωνύμων πάσης φύσεως εκπαιδευτικών, υπουργών, πολιτικών και διαφόρων φορέων που συντηρούν ένα παραμύθι άνευ πρωταγωνιστών άλλα με τίτλους...τέλους!!!!( η λέξη αυτή εδώ συνδηλώνει τον θάνατο από το αρχαίο ρήμα τελευτάω-τελευτώ αλλά συνάμα και τον σκοπό!!)  ώστε να μάθουν τα Ελληνόπουλα την ακριβή αλήθεια ακόμη και αν δεν "βολεύει " κάποιους!! Κάποιους που προφασιζόμενοι  και ιστάμενοι πάνω σε  λείψανα  ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ "νεκρων" -πόσο μάλλον "ηρώων"  του Πολυτεχνείου, έχτισαν πολιτικές καρριέρες οπλίζοντας τάνκς ψηφοφόρων!!

 

    (Aλήθεια αναφορικά με τους υπαρκτούς και αδικοχαμένους νεκρούς --τω όντι-  της MARFIN ποιός θα μιλήσει??Για τους πολλούς Ικάρους που  υπερασπίστηκαν όλους εμάς κατα καιρούς (βλ. Ίμια) με αντίτιμο τη ζωή τους ποιός θα μιλήσει??  ΔΕΝ πουλάνε  φαίνεται οι πραγματικοί νεκροί- ΗΡΩΕΣ σε αυτή τη χώρα!)

  

 

 

   Τσιλιμίγκρα Μελίνα